خطراتی برای دانشجو و جنبش دانشجویی

شناسه نوشته : 25809

1397/09/15

تعداد بازدید : 4

خطراتی برای دانشجو و جنبش دانشجویی
آیا وظیفه جنبش دانشجویی و مطالبه‌گری این قشر از جامعه تنها به نقد قدرت محدود می‌شود؟ این قشر از جامعه که جماعت زیادی را هم شامل می‌شود، به عنوان قشری تاثیرگذار و آینده‌ساز شناخته شده است

آیا وظیفه جنبش دانشجویی و مطالبه‌گری این قشر از جامعه تنها به نقد قدرت محدود می‌شود؟
این قشر از جامعه که جماعت زیادی را هم شامل می‌شود، به عنوان قشری تاثیرگذار و آینده‌ساز شناخته شده است.
دانشجو در هر جامعه‌ای به عنوان جامعه‌ای تحصیل‌کرده که آماده دریافت آموزش‌های لازم است، جایگاه ویژه‌ای دارد. در جمهوری اسلامی ایران هم، این ویژگی از ابعاد گوناگون و البته متفاوت‌تر از جوامع دیگر به ویژه جوامع غربی، اهمیت بیشتری به آن داده شده است.
وظیفه اصلی یک دانشجو درس خواندن و کسب علم و دانش در هر رشته‌ای که در آن مشغول به تحصیل است، می‌باشد. رشد علمی یک کشور بستگی به جایگاه دانشگاه‌ها و دانشجویان آن جامعه دارد.
اما درس خواندن تنها وظیفه جامعه دانشجویی ما نیست. رئیس‌جمهوری روز گذشته در جمع دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف به مناسبت ۱۶ آذر حاضر شد و مطالبی را بیان کرد که قابل نقد است.
مهمترین بخش سخنان آقای روحانی به نظر نگارنده آن بخشی بود که گفت: «ممکن است هنوز هم فضای دانشگاه‌ها امنیتی باشد که البته من نمی‌پسندم، زیرا ما فضای امن می‌خواهیم نه امنیتی. اما از شما می‌پرسم سال ۹۰ و ۹۱ و ۹۲ برای ۱۶ آذر به این راحتی می‌توانستید اجتماع داشته باشید؟ در حالی که در سال۹۳ و ۹۴ همه دنبال مراسم‌های ۱۶ آذر هستند. زمانی بود که کسی جرأت نمی‌کرد بگوید جنبش دانشجویی، از این کلمه می‌ترسیدند.»
درباره دانشجو و دانشگاه متأسفانه هر یک از دولت‌ها که بر سر کار آمده‌اند، دیدگاه‌ها و برداشت‌های متفاوتی از این قشر داشته‌اند.
دانشجویان ظرفیت‌های مناسبی برای دولت‌ها محسوب می‌شوند، اما نباید از این ظرفیت خوب، بهره نامناسب برد. چرا که نه تنها دانشجویان را بدبین می‌کند بلکه انرژی او هم در مسیر مناسب به کار نمی‌رود.
دانشجو نیازمند آموزش، راهنمایی، بصیرت و تفکر است و این وظیفه اساتیدی است که سر کلاس مشغول آموزش آینده‌سازان این کشور هستند. انقلاب اسلامی ایران نیازمند نیروهایی است که با احساس مسئولیتی که در آنها رشد کرده، سکان علم و معرفت و پیشرفت کشور را در دست بگیرد، اما اگر قرار باشد دانشجوی ما بازیچه بازی‌های سیاسی شود، نه تنها دانش‌اندوزی و دانش‌پژوهشی آن ضربه می‌خورد، بلکه باعث می‌شود، ورود به سیاست‌زدگی و سیاست‌بازی مسیر درست دانشجو را به بیراهه بکشد.
رهبر معظم انقلاب در دیدار دانشجویان به تاریخ ۲۵/۷/۱۳۸۵ می‌فرمایند: «سیاست‌زدگی و سیاست‌بازی به هیچ وجه مورد تایید نیست، اما سیاست‌گری و برخوردار شدن از قدرت فهم و تحلیل سیاسی، نیاز مبرم دانشجویان و دانشگاه‌ها است.»
در فضای دانشجویی اگر سیاست‌بازان رخنه کنند تا از آن نمد برای خود کلاهی بدوزند، سمی است مهلک که دانشگاه‌های ما را با خطر روبه‌رو خواهد کرد.
همان تاریخ‌هایی که آقای رئیس‌جمهور به آن اشاره کردند (۹۰، ۹۱، ۹۲) دانشجو فعال بود و مطالبات خود را داشت. خفقانی هم بر جامعه دانشجویی حاکم نبود. دانشجو نمی‌تواند فضای سنگین امنیتی را تحمل کند که اگر چنین فضایی حاکم باشد می‌شورد، یا ابزاری می‌شود برای برخی جناح‌ها و طیف‌های سیاسی تا از این طریق به اهدافشان برسند. برای همین است که تأکید می‌شود دانشجو باید خوب درس بخواند و خوب فکر کند و معرفتش را بالا ببرد.
در جریان فتنه ۷۸ بخشی از قشر دانشجویان ما اسیر توطئه طیف سیاسی حاکم آن زمان شدند که هم خود ضربه دیدند و هم به جمهوری اسلامی صدمه وارد شد، که اگر آن بصیرت و آگاهی وجود داشت، فریب جماعت قلیل اصلاح‌طلب آن زمان باعث نمی‌شد فتنه‌ای به نام فتنه ۷۸ شکل بگیرد. پس از آن هم فتنه ۸۸ بار دیگر از سوی اصلاح‌طلبان شکل گرفت. آنها دوباره سعی کردند تا قشر دانشجو را با خود همراه سازند، اما این بار در این زمینه موفقیتی به دست نیاوردند، چرا که قشر دانشجو آگاهی و بصیرتش را افزون کرده بود.
در همین سال‌هایی که اشاره به فضای امنیتی و حتی جرأت نکردن به گفتن جنبش دانشجویی، مطرح می‌شود، رشد علمی کشور چگونه افزایش یافته بود؟ پیشرفت‌های علمی در زمینه‌های گوناگون چگونه میسر شده بود؟
سنت دیرینه دیدار رهبری با دانشجویان که در مقاطع گوناگون برگزار شده مؤید این امر است که دانشجو بدون لکنت مقابل رهبری می‌ایستد، سؤالش را مطرح می‌کند، انتقادش را می‌گوید، بدون این که ترسی داشته باشد و سپس پاسخ منطقی را هم دریافت می‌کند. فضا اگر در دانشگاه‌ها امنیتی بود، دانشجو نمی‌توانست به این راحتی طرح موضوع و سؤال کند. نقد قدرت، از سوی دانشجو و جنبش دانشجویی تنها نمی‌تواند یکطرفه باشد که دانشجو هم در قبال نظام و انقلاب اسلامی وظایفی دارد بس سنگین.
خصوصیاتی که جنبش دانشجویی باید داشته باشد، ضداستکباری، ضدفساد، ضداشرافی‌گری، ضدحاکمیت تجمل‌گرایانه و زورگویانه، ضدگرایش‌های انحرافی است.
دانشجو را نباید با دید جناحی و سیاسی نگریست. نیاز کشور به علم و دانش و درک و فهم دانشجویی که فارغ‌التحصیل می‌شود بسیار زیادتر از آن است که او را وارد بازی‌های سیاسی کرد. فهم و درک و تحلیل سیاسی لازمه یک دانشجو در هر رشته‌ای است، اما بازی دادن آن در سیاست‌بازی، ظلم به دانشجو است.

سرمقاله سياست روز-94/09/17

نمايش اعلانات

نمايش اعلانات

نمايش اعلانات